Voorwoord Refomail 4-2002

Bovenstaande titel is een groot woord. Veel mensen schrikken er wellicht voor terug als ze dit woord horen. In welk verband het dan ook gezegd wordt. Bij bezinning wordt gedacht aan lange redevoeringen en veel discussie of aan een diep nadenken over wat je bezig houdt. We denken aan diep graven en zoeken naar argumenten. Voors en tegens afwegen. Zeker, dat is ook bezinning.

De grote ‘Van Dale' omschrijft bezinning als ‘nadenken'. Eenvoudig en meer niet. En wie doet dat niet? We denken toch dagelijks na over beslissingen die we nemen? Zal ik eerst dit of eerst dat doen? Zal ik nu of straks bellen? We wegen argumenten af: als ik nu bel ben ik er van af of is hij niet thuis.

Er wordt wel gezegd dat we leven in een tijd waarin het hedonisme sterk op de voorgrond staat, genieten om het genieten, niet gehinderd door enige principiële gedachte. Maar zelfs iemand die zich alleen maar laat leiden door het genieten van het leven, bezint op wat hij vandaag zal doen. Of welke uitgaansgelegenheid hij het komend weekeind zal bezoeken. Bezinnen is dus een hele basale zaak. Het leven kan niet zonder. En zeker wie het leven niet alleen maar laat aanwaaien en eruit wil halen wat mogelijk is, maar wie bij de werkelijke zin van het leven terechtkomt, die denkt na. Over zichzelf, over oorsprong, Oorsprong beter gezegd, en doel. Het waarom en waarheen. En wie door het Woord van God gegrepen is (niet alleen maar: erdoor opgevoed!) die leert luisteren. Bezinnend luisteren. Wat zegt de Heere vandaag tegen mij? Wat wil Zijn Woord met mijn leven. Hoe mag en kan ik leven tot Zijn eer?

Contents / Inhoud © 1998 - 2003 St. Reformatica