|
Während des Aufenthaltes auf, der Veste Coburg schenkte der Kurprinz Johann Friedrich Luther ein goldenes
Petschaft mit der Lutherrose. Luther hatte dieses Zeichen schon aus seinem
Familienwappen entwickelt und als Sinnbild seiner Theologie gedeutet. Da das
Petschaft in Nürnberg angefertigt wurde, erkundigte sich der Stadtschreiber
Lazar Spengler bei Luther, ob die Arbeit gut ausgefallen sei.
Dieser schrieb ihm daraufhin einen Brief. In diesem Brief deutete Luther die Lutherrose mit folgenden Worten: | |
| Duitse taal | "Das erste sollte ein Kreuz sein: schwarz im Herzen, das seine natürliche Farbe hätte damit ich mir selbs Erinnerung gäbe, daß der Glauben an den Gekreuzigten uns selig machet. Denn der Gerechte wird seines Glaubens leben den Glauben an den Gekreuzigten. Solch ein Herz aber soll mitten in einer weißen Rose stehen, anzuzeigen, daß der G laube Freude Trost und Friede gibt, darum soll die Rose weiß und nicht ro t sein; denn weiße Farbe ist der Geister und aller Engel Farbe. Solche Ro se stehet im himmelfarbenen Felde, daß solche Freude im Geist und Glauben ein Anfang ist der himmlischen Freude zukünftig. Und in solch Feld einen güldenen Ring, daß solch Seligkeit im Himmel ewig währet und kein Ende h at und auch küstlich über alle Freude und Güter, wie das Gold das höchste edelste und köstlichste Erz ist." | |
| Nederlandse taal | “Nu ge vraagt, of de graveur zijn werk goed gedaan heeft, wil ik u meteen vertellen, hoe ik dit zegel bedoeld heb als een merkteken van mijn theologie. Het eerste moet een kruis zijn, een zwart kruis in een hart in zijn natuurlijke kleur, om er mij steeds weer aan te herinneren dat het geloof in de Gekruisigde ons zalig maakt. Want de rechtvaardige zal uit zijn geloof leven, uit zijn geloof aan de Gekruisigde. Zulk een hart moet midden in een witte roos staan om aan te duiden dat het geloof vreugde, troost en vrede geeft. Daarom moet die roos wit zijn en niet rood, want wit is de kleur der geesten en van alle engelen. Zulk een roos staat in een hemelsblauw veld omdat die vreugde in de geest en in het geloof de aanvang is van de komende hemelse vreugde. En dan daaromheen een gouden ring, die zegt dat deze zaligheid in de hemel eeuwig duurt en geen einde heeft en zoveel kostelijker is dan alle aardse vreugde en goed, als het goud schoner is, edeler en kostbaarder dan alle andere metalen.” | |
| Luthers wapenspreuk |
Luthers wapenspreuk luidt: "Des Christen Herz auf Rosen geht, wenn‘s mitten unterm Kreuze steht." Deze Bijbelse spreuk, die voor Luther de richting van zijn leven aangeeft, stamt uit psalm 118 : 7. Wie de oude vesting "De Coburcht" in de middelduitse stad Coburg beklimt, treft deze tekst daar op de binnenplaats van de burcht aan in steen gegraveerd. Volgens Middeleeuws gebruik staat daar in de Latijnse taal: "Ik zal niet sterven, maar leven; en ik zal de werken des HEEREN vertellen." Luthers theologie wordt wel de "Theologie van het Kruis" genoemd. Lijden neemt in Luthers geloof en leven een bijzondere plaats in. Van lijden spreekt ook psalm 118, maar de psalmdichter zegt ook in vers 5: "De HEERE is bij mij, ik zal niet vrezen; wat zal mij een mens doen?" Onder de druk van het opgelegde kruis worden door het geloof wondere ervaringen van Gods hulp, nabijheid en troost opgedaan. Zo kunnen er midden in de grootste moeiten blijde momenten zijn, waarin Gods hulp en nabijheid door de Heilige Geest sterk ervaren worden. Het hart van een Christen gaat over rozen, wanneer het midden onder het kruis staat! Gebukt onder het kruis, mogen we door het geloof de overwinning van Christus genieten. | |
|
Links die van belang zijn:
Momenteel geen. | ||
