Bekleedde in Rome de ambten van quaestor en senator. Schrijver van tragedies.
Zijn gedachtenwereld oefent invloed uit op het denken van Anselmus en Bonaventura.
Zijn invloed strekt zich ook uit tot het R.K. humanistische milieu waarin Erasmus leefde, als ook tot de kring
rond de hervormer Zwingli.
De naam Seneca (filosoof, wijsgeer) is afgeleid van Lucius Annaeus Seneca, geboren in Spanje omstreeks 4 v Chr. Op jonge leeftijd verhuisde hij met familie naar Rome. Zijn opleiding bestond uit studies in de wijsbegeerte en de welsprekendheid.
Na een periode als advocaat deed de politiek zijn intrede, hij werd quaestor en verwierf een zetel in de senaat. Onder Caligula (37-41 na Chr.) wist hij op het nippertje te ontkomen aan zijn doodvonnis. Hij werd echter wel verbannen naar Corsica. Agrippina zorgde er in 49 na Chr. voor dat Seneca terug werd geroepen. Seneca en Burrus werden de leermeester van de jonge Nero. Op deze positie verkreeg Seneca alle mogelijkheden om zijn politieke ambities uit te bouwen. In 54 na Chr. was Seneca op de Keizer na, de machtigste man in het Romeinse rijk. Seneca en Burrus domineerden de geheime staatsraad (Consilium principis). De politieke ambities werden Seneca uiteindelijk fataal. De jonge Nero wist te ontsnappen uit de beklemmende ban van zijn leermeester. Nero nam tijdens de ontmaskering van de Pisonische samenzwering de gelegenheid te baat om Seneca te elimineren. Seneca werd in 65 na Chr. ter dood veroordeeld. In die dagen was het gebruikelijk om zich van een doodvonnis te onttrekken door de slagaders door te snijden.
